بهترین روش های لوله کشی ساختمان

امروزه تمامی ساختمان های مسکونی، تجاری، اداری و غیره از سیستم لوله کشی برخوردار هستند. از لوله ها برای انتقال آب، گاز و فاضلاب واحدهای ساختمانی استفاده می شود. لوله کشی ساختمان ها با روش های مختلفی انجام می شود، از طرف دیگر برای لوله کشی ساختمان ها از لوله هایی با جنس های مختلف استفاده می شود. برخی از لوله ها برای انتقال آب و برخی دیگر برای انتقال گاز یا فاضلاب مناسب تر هستند. لوله های گالوانیزه فولادی، گالوانیزه آهنی، لوله های چدنی، لوله های پلاستیکی PVC، CPVC، PE و غیره از لوله هایی هستند که در ساختمان های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه با انواع روش های لوله کشی آب، گاز و فاضلاب ساختمان آشنا می شوید و نقاط قوت و ضعف هر یک از این روش ها را متوجه می شوید.

 

روش های لوله کشی آب ساختمان

  1. لوله کشی آب با روش سنتی

از روش سنتی برای لوله کشی ساختمان های قدیمی استفاده می شد. در آن زمان معمولاً از لوله های فولادی استفاده می کردند اما به علت معایبی که استفاده از لوله های فولادی به همراه دارند به مرور زمان لوله های پلاستیکی مختلف جایگزین آن ها شدند. از جمله معایب لوله های فلزی می توان به قابلیت اکسایش و خوردگی آن ها، سختی کار با این لوله ها و سنگین بودنشان اشاره کرد.

 

  1. لوله کشی انشعابی

در لوله کشی آب با روش انشعابی تمامی لوله های آب ساختمان از رایزر اصلی منشعب می شوند و لوله کشی آب سرد و گرم با یکدیگر تفاوتی ندارند. در روش انشعابی یک لوله آب اصلی از خیابان وارد ساختمان می شود و روی آن کنتور نصب می گردد، سپس برای هر واحد انشعابی از سر این لوله گرفته می شود و در آخر تمامی انشعابات به یکدیگر مرتبط می گردند. امروزه برای لوله کشی آب ساختمان به جای استفاده از لوله های فلزی، از لوله های پلاستیکی استفاده می کنند. روش های لوله کشی آب ساختمان

برای لوله کشی آب گرم هم انشعابی از رایزر اصلی وارد سیستم گرمایشی می شود و لوله ای حاوی آب گرم از سیستم خارج می گردد. لوله کشی آب به روش انشعابی به دو شکل روکار و توکار انجام می شود و این دو مدل لوله کشی از بهترین روش های لوله کشی ساختمان محسوب می شوند. زمانی که لوله های آب از زیر مصالح ساختمانی عبور داده می شوند گفته می شود که از روش توکار استفاده شده است و زمانی که لوله ها روی دیوارهای خارجی نصب می شوند یعنی لوله کشی به صورت روکار انجام شده است.

  1. لوله کشی به روش کلکتوری

در این روش از ابزاری به نام کلکتور برای لوله کشی استفاده می شود و به همین دلیل با این نام شناخته شده است. لوله کشی کلکتوری یکی از روش های مدرن و جدید برای لوله کشی ساختمان است و از اصول و روش های سنتی تابعیت نمی کند زیرا برخلاف روش انشعابی، این نوع از لوله کشی را می توان به صورت مجزا برای واحدهای مختلف اجرا کرد. در لوله کشی به روش انشعابی لوله ها باید از سر کنتور به داخل ساختمان منتقل شوند و همه لوله ها از لوله اصلی منشعب می شوند در صورتی که در روش کلکتوری هر واحد یک شیر آب جداگانه دارد و لوله کشی آب واحد های مختلف به همدیگر ربطی ندارند. برای استفاده از لوله کشی کلکتوری نیازی به کنده کاری و نصب لوله ها در عمق دیوارها و کف ساختمان نیست.

استفاده از لوله کشی کلکتوری در ساختمان هایی که تعداد واحد آن ها زیاد است توصیه می شود زیرا اگر برای این گونه ساختمان ها از روش لوله کشی انشعابی استفاده شود، به دلیل این که رایزر اصلی بین واحدها مشترک است فشار آب واحدهای مختلف کاهش پیدا می کند. برای این که این گونه ساختمان ها فشار آب مناسبی داشته باشند حتماً نیاز به پمپ دارند که این خود یک هزینه اضافی است. لازم به ذکر است که لوله کشی کلکتوری را نمی توان به صورت روکار انجام داد.

 

روش های لوله کشی گاز ساختمان

گاز یکی از مهم ترین نیازهای انسان ها است و انتقال آن به قسمت های مختلف ساختمان به لوله کشی اصولی احتیاج دارد. لوله کشی گاز ساختمان ها به دو روش روکار و توکار انجام می شود و شامل مراحل زیر است.

  1. انتخاب مسیر لوله کشی. لوله گاز نباید بیش از اندازه طویل باشد و باید از مسیر ایمن عبور کند. محل نصب لوله های گاز باید به گونه ی انتخاب شود که به ساختمان هیچ گونه آسیبی وارد نشود.
  2. مرحله بعدی آماده کردن نقشه های لوله کشی گاز است. در داخل این نقشه ها علاوه بر مسیر لوله های گاز، محل ایجاد دودکش ها و تمام مشخصات فنی آن ها نظیر جنس و قطرشان طراحی می شود. نقشه لوله کشی گاز باید مسیر لوله ها، طول و قطر لوله ها، جنس لوله ها و اتصالات را دربر داشته باشد.
  3. تعیین قطر لوله های گاز. لوله های گاز باید دارای قطر مناسب باشند تا بتوانند حداکثر سوخت مورد نیاز دستگاه های گازسوز را تأمین کنند. قطر لوله گاز به عوامل مختلفی بستگی دارد نظیر : حداکثر افت فشار میان رگلاتور و دستگاه های گازسوز (12.7 میلی متر ستون آب)، ماکسیمم مقدار مصرفی گاز، طول لوله کشی گاز و چگالی گاز.

برای لوله کشی گاز ساختمان نمی توان از هر نوع لوله ای استفاده کرد. برای این منظور می توان از لوله های فولادی، لوله های مسی، لوله های منعطف یا شلنگ، لوله های پلی اتیلن و غیره استفاده کرد. اتصالات لوله کشی گاز ساختمان ها به سه نوع اتصالات جوشی با درز (روکار) ، بدون درز و اتصالات دنده ای فولادی.

 

بهترین روش لوله کشی فاضلاب

لوله کشی فاضلاب ساختمان ها به دو روش مختلف صورت می گیرد. یکی از این روش ها لوله کشی فاضلاب به شکل سنتی و روش دیگر لوله کشی فاضلاب به روش زیر سقفی است. برای لوله کشی فاضلاب از طریق هر دو روش می توان از انواع لوله های چدنی، پوشیفت و پلیکا استفاده کرد. البته بهتر است که در روش زیر سقفی که روشی بسیار حساس می باشد از لوله های چدنی استفاده نشود زیرا مهار کردن این لوله ها کمی دشوار است. در ادامه ویژگی های هر یک از این روش ها شرح داده می شود.

روش های لوله کشی گاز ساختمان

لوله کشی فاضلاب به روش سنتی

در لوله کشی فاضلاب به روش سنتی لوله ها کف ساختمان جاگذاری می شوند. از این روش بیشتر در ساختمان های قدیمی استفاده می شد و نحوه لوله کشی فاضلاب ساختمان های موجود در محله های قدیمی از همین نوع است. در روش سنتی بعد از اتصال لوله های هواکش و سیفون ها به فاضلاب، آن ها را زیر مصالحی نظیر سیمان مدفون می کنند. لوله کشی فاضلاب به روش سنتی هزینه کمتری برای مالکان دارد زیرا نیازی به داکت کشی و استفاده از لوله های مرغوب نیست. سرعت حرکت مواد در لوله کشی به روش سنتی کمتر از لوله کشی به روش زیر سقفی است اما اگر در روش سنتی از لوله های پوشیفت استفاده شود تا حدود زیادی سرعت انتقال مواد فاضلابی افزایش پیدا می کند.

 

لوله کشی فاضلاب به روش زیر سقفی

در لوله کشی زیر سقفی همان طور که از نامش پیداست، لوله ها به جای این که از کف زمین عبور کنند از زیر سقف عبور داده می شوند. روش زیر سقفی و روش سنتی تفاوت چندانی از نظر نحوه ایجاد اتصالات و طرح نقشه ندارند و فقط محل قرار گیری لوله ها در این دو روش با یکدیگر متفاوت است. سرعت حرکت مواد در لوله ها به نحوه لوله کشی ساختمان مرتبط نمی باشد. در حقیقت با استفاده از هرکدام از روش ها اگر لوله کشی اصولی و درست انجام شود دسترسی به لوله ها آسان تر می شود، بوهای فاضلابی در محیط پخش نمی شوند و سرعت حرکت مواد در لوله ها مناسب خواهد بود. سرعت حرکت مواد در لوله ها به شدت به جنس لوله و زاویه شیب آن ها بستگی دارد. استفاده از لوله های نامرغوب در هر دو روش لوله کشی باعث تجمع مواد داخل فاضلاب و رسوبات و انتشار بوی نامطبوع می شود.

استفاده از روش زیرسقفی از این نظر بهتر است که طول عمر لوله ها به علت این که تحت فشار مصالح قرار نمی گیرند افزایش می یابد. یکی دیگر از مزایای لوله کشی زیر سقفی این است که در هر زمان که تأسیسات و انشعابات به تعمیر احتیاج داشتند یا لازم شد که قسمتی از لوله ها تعویض شوند، لوله ها همواره در داخل داکت ها به راحتی در دسترس هستند. این درحالی است که اگر قسمتی از لوله ها ی فاضلاب نشتی داشته باشد یا آسیب دیده باشد و لوله به روش سنتی در کف ساختمان جاگذاری شده باشند باید کف زمین کنده شود و به این ترتیب هزینه تعمیر لوله ها و بازسازی کف ساختمان بسیار زیاد خواهد شد. از طرف دیگر در این روش باید از لوله های مرغوب و لوله کش های متخصص استفاده شود همچنین لازم است که بین دیوارهای ساختمانی داکت کشی کنید تا لوله ها را از میانشان عبور دهید. با این اوصاف برای این که فاضلاب خانه خود را به روش زیر سقفی لوله کشی کنید باید هزینه بیشتری پرداخت کنید. به هر حال هر کدام از روش های لوله کشی که در رابطه با آن ها توضیحاتی داده شد دارای مزایا و معایبی هستند و شما باید با توجه به بافت و نوع ساختمان خود روش مناسب لوله کشی ساختمان را انتخاب کنید. البته امروزه بیشتر از روش های جدید و لوله های باکیفیت برای انتقال آب، گاز و مواد فاضلابی استفاده می شود تا احتمال خرابی و به وجود آمدن مشکل در سیستم لوله کشی ساختمان به حداقل برسد.

لوله کشی و شیر آلات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

WeCreativez WhatsApp Support
شما میتوانید سوالات و درخواست های خود را بصورت آنلاین و در واتس اپ برای ما ارسال نمایید
سلام ، چطور میتونم کمکتون کنم ؟